Wat als je niet op de juiste plek staat in een familiesysteem?

Felicia Arendse
10 aug
6 minuten om te lezen

Wat gebeurt er wanneer je uit een systeem stapt en daardoor eigenlijk geen goede plek meer hebt?

Wanneer je uit verbinding gaat omdat het niet anders kan. Omdat mensen continu over jouw grenzen gaan, er geen ruimte is voor wie jij bent, het je ontzettend veel energie kost en de verbinding vooral bestaat op de voorwaarden van de ander.

Wat als je dat al heel lang doet binnen jouw systeem van herkomst, je huidige gezin of een ander familiesysteem waarmee je verbonden bent?

Wat heb je dan te doen?

Ik neem je mee in mijn verhaal.

Geen goede plek hebben binnen een familiesysteem

Voor mij is het altijd dienend om pas te delen wat ik meemaak wanneer ik het zelf heb verwerkt en mijn standpunt erin heb ingenomen.

Ik kan het nooit tussentijds delen.

Maar ik merkte hoeveel dit thema ook bij mijn klanten speelt. En hoe bepalend het is voor jezelf kiezen, jouw eigen voorwaarden neerzetten en jouw leven, business en sales op jouw voorwaarden gaan leven.

Een tijdje geleden nam ik afstand van een familiesysteem waarmee ik verbonden ben.

Tijdens een opstelling lag ik namelijk voorover in het veld. Dat betekent dat je niet wordt gesteund door het leven of door het systeem.

Maar eigenlijk was het helemaal mijn systeem niet.

Want ik had geen eigen plek binnen dit systeem.

Ik was heel loyaal geworden aan een familiesysteem dat niet mijn eigen systeem was.

Maar binnen een ander familiesysteem is jouw plek anders. Je hoort daar niet alles te dragen, regelen en oplossen. Je hoort op jouw eigen plek te blijven staan.

Eerst uit verbinding gaan

Wat voor mij vaak werkend is, en dat kan voor iedereen anders zijn, is om eerst uit verbinding te gaan.

Vanuit die afstand kan ik onderzoeken:

Wat zijn mijn voorwaarden?
Waar liggen mijn grenzen?
Welke plek wil ik nog innemen?
Wat heb ik nodig om opnieuw verbinding aan te kunnen gaan?

Daarna kan ik vanuit die nieuwe voorwaarden opnieuw kijken of verbinding mogelijk is.

Het gevolg is alleen vaak dat mensen dit niet begrijpen. Ze worden boos of proberen je terug te krijgen in de positie die je altijd binnen het systeem had.

Ik was degene die ontzettend veel droeg, vooral emotioneel. Als ik uiteindelijk de boosdoener werd, ging ik het daarna weer faciliteren. Ik maakte excuses, ging bemiddelen, regelde alles en probeerde de verbinding voor iedereen te herstellen.

Dat heb ik nu niet gedaan.

Als jij geen druk meer geeft, niet in discussie gaat en niet opnieuw alles gaat faciliteren, kan het systeem geen grip meer op jou krijgen via jouw oude rol.

Van buiten naar binnen leven

En dat is precies wat veel van mijn klanten ook doen.

Ze dragen te veel. Ze zijn te veel bezig met de emoties en behoeften van anderen en weten niet goed waar hun eigen grenzen liggen, omdat ze geconditioneerd zijn om van buiten naar binnen te leven.

We zijn in een andere tijd opgevoed, waarin de buitenwereld belangrijker was dan onze binnenwereld. Emoties mochten er niet echt zijn. En als meisjes en vrouwen worden we ook nog geconditioneerd om vooral lief en leuk te zijn en onze eigen behoeften weg te stoppen.

Als je dan ook nog eens heel gevoelig bent en allerlei gaven hebt waarin je niet wordt begrepen, leer je die ook weg te stoppen.

En als je opgroeit binnen een systeem waarin veel gebeurt, leer je al jong om te voelen, te reguleren, te bemiddelen en te dragen. Veel van mijn klanten hebben zo’n reis gehad, want anders hadden ze waarschijnlijk ook niet zo’n missie.

Vaak worden juist jouw trauma’s uiteindelijk jouw superpowers.

Maar voordat het superpowers worden, draag je meestal jarenlang veel te veel.

Al mijn klanten dragen te veel.

En ik ook.

Wat heb jij nodig?

Dus als jij binnen jouw eigen familie of een ander familiesysteem het gevoel hebt dat jij alles draagt, mensen voortdurend over jouw grenzen gaan en je meer bezig bent met wat er van jou wordt verwacht dan met wat jij zelf wilt:

Onderzoek dan wat jij nodig hebt.

Voor mij is het heel werkend geweest om eerst uit verbinding te gaan.

Ik heb een tijd afstand genomen van een familiesysteem waarmee ik verbonden ben.

Omdat ik merkte dat ik daar geen plek had.

Of in ieder geval geen goede plek.

En dat was pijnlijk.

Opnieuw verbinden onder andere voorwaarden

Maar het mooie is: inmiddels heb ik binnen dit familiesysteem de eerste verbinding weer gelegd.

En ik merkte dat het nu kon.

Maar wel onder andere voorwaarden.

Ik wil die voorwaarden samen goed helder neerzetten. Ik wil niet vanuit het onuitgesprokene verdergaan en vervolgens langzaam terugglijden in dezelfde rollen.

Bij een andere verbinding zijn we nog niet tot nieuwe voorwaarden gekomen, omdat de werkelijke handreiking nog niet vanuit de andere kant is gekomen.

En juist dát is nu de systemische stap die wordt gevraagd.

Ik ben altijd degene geweest die alles faciliteerde, regelde en droeg. Als ik dat patroon werkelijk wil doorbreken, moet ik nu wachten totdat de handreiking vanuit de andere kant komt.

Hoe moeilijk dat soms ook is.

Kies maar voor jezelf

Ik deel dit verhaal omdat ik dit echt tegen je wil zeggen:

Als jij binnen een familiesysteem te veel draagt, het jou leegtrekt en mensen steeds over jouw grenzen gaan, kies dan maar voor jezelf.

Je hoeft het niet op mijn manier te doen. Je hoeft niet per se volledig uit verbinding te gaan.

Maar voor mij is het werkend om eerst uit verbinding te gaan, mijn grenzen en voorwaarden helder te krijgen en pas daarna te onderzoeken of we vanuit nieuwe voorwaarden weer samen kunnen komen.

En voor mij is het ook zo: als die nieuwe voorwaarden niet worden gerespecteerd, ben ik bereid om de verbinding los te laten.

Want de prijs van mezelf verlaten is voor mij te hoog.

Ik wil mezelf niet meer verlaten om te voldoen aan de meningen, verwachtingen en voorwaarden van een ander.

Uiteindelijk is het mijn leven. Ik ben hier op aarde om te ervaren en mijn levenswerk de wereld in te brengen.

Natuurlijk ben ik er ook voor anderen.

Maar om er werkelijk voor een ander te kunnen zijn, moet het eerst goed gaan met mij.

Het systeem kan boos worden op jouw grens

Op een bepaald moment ben ik weggegaan omdat mijn grens was bereikt.

Dat is niet in goede aarde gevallen. Het systeem is ontzettend boos op mij geweest.

Maar er gebeurde ook iets bijzonders toen ik geen druk meer gaf. Ik ging niet in discussie, probeerde niemand te overtuigen en bleef va

nuit liefde bij mijn grens.

En ineens begon het systeem naar míj toe te bewegen. (mensen kwamen voor mij op)

Dat was in mijn leven nog nooit gebeurd. (normaal was ik de boosdoener)

Normaal was ik degene die ging bemiddelen, dragen en faciliteren. Vervolgens gaf ik uiteindelijk toch mijn grens aan of benoemde ik wat er niet klopte, vaak zelfs voor een ander.

Daarna werd iedereen boos op mij, werd ik de boosdoener en kon ik het hele verhaal opnieuw gaan dragen en oplossen.

Nu leerde ik dat ik systemisch gezien een vaste rol had gekregen.

Als ik die werkelijk wilde doorbreken, hoefde ik niet harder te vechten. Ik mocht vanuit liefde mijn grens aangeven en vervolgens verdragen dat het systeem daar boos om werd.

Want het systeem wordt niet per se boos omdat jouw grens verkeerd is.

Het systeem wordt boos omdat het gewend is dat jij jouw oude rol inneemt.

Een systeem wil dat iedereen een rol vervult die werkend is voor het systeem.

Niet noodzakelijk een rol die goed is voor de persoon zelf.

Liever tijdelijk op de blaren dan jezelf een leven lang verlaten

Ik ga je niet vertellen dat dit proces makkelijk en licht is.

Maar ik kan je wel vertellen dat wanneer je hier doorheen gaat, het leven uiteindelijk veel makkelijker en lichter kan worden.

Heel eerlijk?

Ik zit liever zes maanden op de blaren dan dat ik mijn hele leven, tot mijn tachtigste, negentigste of in mijn geval honderdéénste, iets blijf doen waar ik niet gelukkig van word.

Dat ik word geleefd in plaats van mijn eigen leven leef.

Het is een keuze.

Een moeilijke keuze, maar wel een keuze.

Dus als jij op dit moment verbonden bent met een familiesysteem waarin je te veel draagt, jouw grenzen niet worden gerespecteerd of er geen ruimte is voor wie jij werkelijk bent:

Kies maar voor jezelf.
Onderzoek maar wat jouw voorwaarden zijn.
Stop maar met alles dragen en faciliteren.
En laat het systeem maar even boos worden wanneer jij niet langer jouw oude rol inneemt.

Misschien kan er vanuit daar uiteindelijk een nieuwe verbinding ontstaan.

Niet meer op de voorwaarden van de ander, maar vanuit wederzijds respect, liefde en ruimte voor wie jullie allebei werkelijk zijn.